Home

De geweldige tijd in Zuid Afrika zit erop. De tijd is (zoals ik al vaker zei) voorbij gevlogen!

Na een reis van iets meer dan 20 uur kwamen wij aan in Nederland. De bagage lag al snel op de band dus hoopten we dat we snel buiten zouden staan. Dit was helaas niet het geval, na een aantal minuten wachten stond er op het scherm: Alle bagage is op de band. Papa en mama hadden de bagage, maar Nienke en ik niet. 

Een medewerker van Schiphol vertelde ons dat we naar band 2 moesten, aangezien daar het kantoor van Egyptair zat. Dit was helemaal aan de andere kant van de hal. Daar werden nog een paar telefoontjes gepleegd, en inderdaad onze bagage was niet op Schiphol aangekomen. Na het invullen van formulieren konden wij gaan, binnen 2 dagen zouden wij van onze bagage horen.

De laatste dag is aangebroken. Ik heb niet veel tijd om een berichtje te typen dus het berichtje wordt iets korter dan de afgelopen berichten..

De laatste twee weken hebben Nienke en ik met papa en mama doorgebracht. Na een vlucht van 2 uur kwamen wij aan in Durban.. daar stond een auto voor ons klaar en zijn we naar Richards bay gereden. Wij hebben daar even gewinkeld en aan het einde van de middag kwamen papa en mama daarheen. Het was heel gek om papa en mama weer te zien! We konden niet geloven dat we samen in Zuid Afrika zaten.. We lieten onze auto achter in Richards bay en stapten bij papa en mama in. We hadden elkaar zoveel te vertellen, we waren zo in Hluhluwe!

Even voor de mensen thuis, wij zitten nog steeds save in Zuid Afrika. Onze ouders ook.. Wat een naar bericht..

Wij hebben hele avondturen beleefd hier.. Wij wilden kaapstad uit
aangezien het weer verschrikkelijk is hier. 14 graden en continue
regen.. De stad is hier niet op ingesteld dus met regen is er "niets"
te doen! Voor de mensen die naar het WK gaan in Kaapstad: Neem regenkleding, winterkleding en dichte schoenen mee.. dit is echt niet overbodig hier! Het lijkt wel Nederland in de winter! Brr..

Wij hadden een auto gehuurd en wilden naar Namibie.. We hadden niet
genoeg kilometers van het verhuurbedrijf gekregen dus besloten we land
inwaards te rijden en zien waar we uitkwamen.

We belanden in the middle
of no where.. echt waar.. We reden 5 uur zonder ook maar iets of iemand
te zien.. De benzine was bijna op en we wisten niet hoe lang het nog

Een week geleden hebben afscheid genomen van Laura, Tim en
Liv waar wij 3 nachten mochten blijven slapen. Dit waren super gezellige dagen!
Na Port Elizabeth stond Jeffrey’s bay op de planning. Hier waren we binnen 2
uur, lekker dichtbij dus!
 


Toen wij opzoek waren naar onze backpacker reden wij langs
een factory shop van Billabong. Billabong is een heel bekend surf merk en
normal erg duur. Bij de factoryshop was alles veel goedkoper. Hier konden wij
natuurlijk niet aan voorbij rijden dus maakten wij een tussenstop. Een uur
later kwam ik naar buiten met een lekkere joggingsbroek, sweater en een
t-shirtje. Nienke had 2 vesten en een shirtje.. En dit alles voor een goed
prijsje!
 


Eenmaal bij de backpackers aangekomen kregen wij een kamer

Er zijn alweer 2 weken voorbij sinds mijn laatste bericht.. ga er maar even voor zitten want dit wordt een lang bericht gok ik..

De laatste week bij Isiaiah 54 was ongelofelijk..

Dinsdag had ik een late dienst. Dit betekend dat ik om 10.00 uur moest beginnen. Aangezien ik nog zoveel dingen wilde doen voordat we weg zouden gaan stond ik om 7.00 uur al naast mijn bed. Er waren zoveel kleine dingen die we moesten doen dus we konden alle tijd wel gebruiken. We hebben bijvoorbeeld van alle (tiener)moeders en hun kind(eren) een foto gemaakt. Deze foto wilden wij laten afdrukken en aan de moeders geven als cadeau..

Begin vorige week hadden wij alles geregeld voor Mozambique. De jongens van een ander project waren inmiddels afgehaakt en wij bleven met z’n 4tjes over. De auto was al gehuurd we moesten alleen nog op internet opzoeken wat er te doen was in Mozambique. Woensdag op donderdag nacht werd Susan niet lekker, ze had de hele nacht gespuugd en lag donderdag met buikpijn op bed. Zij nam een dagje vrij om zo aan te sterken zodat ze wel mee kon gaan naar Mozambique. Wij vertrokken namelijk vrijdagochtend om 6.00 uur in de ochtend.

Afgelopen week was het heerlijk rustig op het project. Maar wees niet bang, ik heb genoeg te vertellen!

Maandag hebben we passen gevierd met de kinderen. Aan het einde van de middag hebben we de kinderen met een smoes naar binnen gelokt. Wij vertelden dat er een mooie film op tv was en de kinderen waren zo binnen! Toen de kinderen eenmaal binnen waren, hebben we alle ramen en deuren dicht gedaan zodat ze niet naar buiten konden kijken. Terwijl de kinderen naar een leuke film zaten te kijken verstopten wij paaseitjes in de tuin rond om het huis (de paaseieren hier zijn alleen niet te eten! Er zit namelijk een marshmallow vulling in). Toen wij klaar waren met het verstoppen mochten de kinderen zoeken. Niet alleen de kinderen renden rond in de tuin, de tienermoeders renden ook door de tuin heen en weer, op zoek naar paaseieren..  Toen alle paaseieren gevonden waren mochten ze het op eten. Dit was natuurlijk het leukste van allemaal.

De nieuwe vrijwilligers zijn inmiddels alweer een week bij Isiaiah. Maandagavond hebben wij Susan van het vliegveld opgehaald. Judith zou ook aankomen maar had helaas haar vlucht gemist vanaf Port Elisabeth en kwam een dag later aan.

Daar ben ik weer.. ik had al 2 a-4tjes vol geschreven afgelopen week maar helaas word begaf het en ik ben alles kwijt.. Vandaar dat het even wat langer duurde..

Er is alweer van alles gebeurd in tussen tijd..

Vrijdagmiddag werden wij opgehaald voor Hluhluwe. Aangezien de andere meiden op een uur rijden van ons vandaan zaten, werden wij eerst afgezet bij een shoppingmall. Heeeeel vervelend.. Wij hadden helaas aan een uur niet genoeg, dus een goede reden om nog een keer terug te komen!

Aan het einde van de middag werden wij vrolijk verwelkomd bij een zulu familie. Iedereen zwaaide naar ons en toen wij uitstapten kwamen er allerlei buren naar de zulu familie om ons te zien.

Vrijdag hebben we dan eindelijk rijles gehad. Ik mocht als eerste, om heel  eerlijk te zijn was ik best een beetje zenuwachtig want er zaten 4 mensen in de auto (Glynnis, Nienke en Nol). De opdracht was: rechts afslaan,  niet zo moeilijk dacht ik. In plaats van de richtingaanwijzer zette ik de ruiterwissers aan. Iedereen lag helemaal in een deuk, ik natuurlijk ook! Daarna moest ik de weg opdraaien..Draai ik de verkeerde weg helft op!Haha.. Glynnis vertelde later dat het een standaard fout is bij de Nederlanders, aangezien alles aan de andere kant zit. Het rijden daarna ging dan ook heel erg goed. Nadat wij rijles hadden gehad, mochten we meteen alleen boodschappen doen!

De tweede week zit er inmiddels bijna op.. het gaat allemaal zoo snel, ongelofelijk!

Zondag hebben we een marktje bezocht, de marktjes lijken allemaal op elkaar maar natuurlijk super leuk om een keer gezien te hebben! Wij konden het natuurlijk niet laten om sieraden mee te nemen!

Ik ben dinsdag met een van de kinderen mee geweest naar het ziekenhuis. Hij had namelijk een ongelukje gehad met Rugby.. het viel allemaal best mee maar goed toch even voor de zekerheid naar het ziekenhuis..
Het is hier een beetje anders dan in Nederland.. Stel dat Glynnis en Keith of hun dochter naar een ziekenhuis moeten dan gaat ze naar een ander ziekenhuis dan de adoptiekinderen. De adoptiekinderen gaan weer naar een ander ziekenhuis dan de crisiskinderen en stel dat wij (vrijwilligers) naar het ziekenhuis moeten dan gaan we nog weer naar een ander ziekenhuis dan de anderen.. Waarom dit precies is weet ik niet..

De eerste week zit erop..

Zo langzamerhand begin ik een beetje aan het ritme te wennen. Ook de kinderen leer je steeds beter kennen.. dit is echt heel leuk!

Na een lange maar voorspoedige reis zijn wij dan eindelijk aangekomen op het project.

Vanochtend rond een uur of 12 hadden wij onze tassen en gingen wij door de deuren. Wij werden opgehaald door Glennys en 2 vrijwilligers. 1 van deze vrijwilligers gaat morgen over op een ander project maar morgen komt er ook alweer een andere vrijwilliger aan. Deze week zijn wij dus met z'n 4tjes.

Na een korte rondleiding door het vrijwilligershuis gingen wij naar Isiaiah toe, de tuin van isiaiah sluit aan op ons vrijwilligershuis.. Lekker makkelijk.

Gistermiddag hebben wij dan eindelijk het geld geteld bij Koos ('t Zwaantje).

Het bedrag is echt ongelofelijk:
€1100,- !!!,

Hierbij wil ik jullie allemaal bedanken!
Er is maar liefst 951 euro opgehaald door bezoekers 
daarnaast heeft Mark van het café het bedrag aangevuld tot €1100,-
omdat per drankje een duppie in de box zou gaan!

Zodra we in Afrika zijn gaan we overleggen wat we met dit geld gaan
doen! 

Heeel erg bedankt allemaal!!

Een jaar geleden was het nog een droom die ik ooit een keer waar wilde maken. Nu ben ik nog maar 4 dagen verwijderd van die mooie droom.

Afgelopen zaterdag (20 februari) hebben wij een afscheidsfeest voor alle vrienden gegeven. Dit feest was super gezellig maar ook heel raar. Een aantal mensen zou ik niet meer zien voordat wij vertrekken, anderen zie ik deze week nog.. Het is erg onwerkelijk, het lijkt nog zo ver weg maar het is al zo dichtbij! 

(Voor mijn vriendinnen en mijn lieve vriend: Bedankt voor het super cadeau! Hij is binnen en er staat al muziek op! Echt super super super lief!)

Mijn laatste werkdag bij de Arkel zit er ook op, morgen mijn laatste werkdag bij GGZ Drenthe. Donderdag geef ik mijn laatste training en vrijdag speelt mijn volleybalteam nog een wedstrijd en zo sluit ik steeds dingen af..

En dan is het zover:

Zaterdag 27 februari om 15.00 uur vertrekt ons vliegtuig naar Zuid-Afrika.